HAPPY NEW YEAR!!! and O.O yes, it's a new layout!!! XP made the last minute... as usual XD

ANG UNANG LAYOUT NG 2007!!! bwahahahaha!!! sa wakas! bagong taon na!!!

anyways... ginamit ko lang po yang avie na yan kc hindi ko alam kung alin ang uunahin ko sa mga bago XP at saka para hindi naman [masyadong] masayang yung sa huli... dalawang buwan din halos yun... naabutan pa ng bagong taon... hah, eh pano naman kasi... tinamad aketch... wala pang inspirasyon... kaya.... eto...

ngayon naman... ang layout... nakkyutan ako dito... mostly dahil kina Sakura't Syaoran... tas dahil sa liit nya... tas sa ginawa kong bago, ung distortion ng content at nav at yung font sa baba...

ngayon naman... Peaceful Melody... hindi ko alam kung pano 'to nakapasok sa utak ko... siguro dahil sa natutulog na Sakura... at Melody... sa pinakikinggan kong Kaze no Machi He at Ai no Uta... ewan! works for me kaya, HAH! XP

may ginawa na po ako bago nito, kaso... hindi ko feel yun eh... parang napilitan lang ako dun... ngunit nakyutan ako sa pix kaya ayun XP ewan ko kung gagamitin ko pa yun, lalo na't may nakasulat na, na-merge ko, at huli na ng maalala kong wala akong unmerged version.... oh well, bahala na...

at sa kung ano mang dahilan, nakasulat naman po ako ng konti kaninang umaga... pakatapos ng countdown nakipag-usap ako sa kaibigan ko... at ayun... nagpakaromantiko... ngunit chop-chop yung kanya... kaya... ako namang si manunulat-na-pinabayaan-ang-mga-sinulat eh napabukas ng MS Word, at... hah, akalain ba namang medyo maganda'ng kinalabasan...

at dahil wala akong magawa't gusto kong humaba eto:

yung kaibigan ko:

c: bout how he's going bump into her
e: and she falls
n: he grabs her into his
s: arms
o: they look into each other eyes
r: he's thinking it's an angel
e: she's thinking omg
d: they look like there bout 2 kiss
d: his friend pulls him away
d: into the crowd
d: she looks into the crowd
d: he's looking back while getting drag

ako: [pagkatapos ng ilang minuto]

She was walking in the crowded plaza when suddenly---

�Ouch!� She almost fell, but a pair of strong arms broke her fall.

They looked deeply into each other�s eyes.

�It�s an angel,� he thought.

She sighed. �Oh my...�

They leaned in. Closer... closer... closer... They were only less than an inch apart when his friend pulled him away into the crowd.

She searched the crowd for him.

He reached out for her, hoping he�d still catch her, as he went deeper into the mass of people.

She started to panic. More and more people separated her from the man of her dreams.

�No... no... NO!� She sat up, panting. She opened the lampshade beside her.

Man of her dreams...

Indeed!

It was all a dream.

A dream turned into a nightmare...

But a dream nonetheless...

WALANG HIYA NAMAN TALAGA!!! XDDD hay, jusko... nasa'n eto ng kinailangan ko? hay ewan!!! XP

hmmm... nga pala... bagong taon ngunit... sige na nga...

walang hiyang mga lalake 'to!!! sakit sa buhay!!! XD nakakaloka!!! wlang hiya naman kasi... bawat limang segundo, naaalala ko ang dupang na yun... kasalanan ko ba naman 'to?!

hay, minsan ewan ko na nga kung... pinipilit ko ang sarili ko... o talagang gan'to ang epekto ng dupang na yun sakin...

Basta ang alam ko... parang nahuhulog ako... [huwalang hiya...] bait naman kasi eh... masarap kausap... at may itsura [wahaha! hindi na mawwala yan! XP] masama lang... e katrabaho ko yun... at... baka dahil lang 'to sa tuksuhan at tsismis na yun... kahit na! kung ano man 'to, basta... sya ang isa sa mga [kung hindi yung pinaka] malapit saking lalaki... pwede ko syang masabihan ng HALOS kahit ano... halos XD syempre... ang mga gan'tong usapan e para sa mga babaeng kaibigan ko lang XP



isa pa: WALANG HIYANG BUHAY 'TO!!! ANG SAYA!!! XDDD jusko!!! pag may narinig po kayong nabasag, puso ko po yun... nahulog talaga eh... sana lang saluhin...

sige po... mahaba na siguro 'to ^.^ [nga pala, wala pa 'kong tulog XD]

was in Orlando this day, so posting it now XP

[010107]

[nilagay at tinype ko po muna ito sa Myspace bago ko naisipang ilagay ito dito... kaya... eto na...]

okay, so bagong taon na... syempre, may mga bagay din sa buhay ko na bago... lalo't lalo na ang pagddrama ko ng mga unang araw... sige na nga! aaminin kong hindi na yan bago... lalo na't dahil nanaman 'to sa... [ang sakit talagang aminin] isang lalaki... hay, buti na lang andyan yung isang kaibigan ko na sinimulan ang aking... hah... pagkaromantikong manunulat... jusko, nakakatawa... habang sinusulat ko yun, kung sino-sino ang pinagpipilit kong pumasok sa utak ko kesa dun sa taon yun... ay ewan... siguro ilalagay ko yung kwento dito... siguro hindi... bahala na...

eto naman po ang lagay... maligaya ba talaga yung simula ng taon ko? hah, hindi masyado... ngunit, gaya nga ng sabi ko, may sumalba... ng konti... ok, sya nga ang---pa'no ko ba sasabihin 'to?---nagpasaya sa'kin... pangatlong araw na rin 'to! XP ngunit ang halos mangiyak ako [sa sobrang tuwa XD] ay yung nagsalita na nga yung dupang... hay... ang saya kaya nun... sobra... mas masaya pa ng nakapagusap kami ng mas mahaba haba sa tsat [wahaha! XP] nakaklungkot lang kasi paiksi ng paiksi ang usapan namin... naman! kasalanan siguro ng kadaldalan ko 'to...

e ngayon naman po, SA WAKAS, nakipagusap na rin ako sa isa kong mabuting kaibigan... tagal na rin kaming di nagkakausap dahil sa... pag-akyat ng buhay pag-ibig nya... e ngayon, sa usapan namin, nasabi ko na kilala ko yung lalaking yun sa bidyo... na kaklase ko sya sa CL dito, pareho kaming Pinoy, kilala ko ang tatay nya, magkakilala ang mga magulang nya't akin, at... kung ano-ano pa... sinabi rin ng kaibigan ko na pumunta din sya sa parehong paaralan, halos dalawang taon noon... haha, opo, ang sayang sundan ng batang ito... hindi nya yata ako kilala... tsaka wala naman ata syang pake sakin... ang sarap diba? parang modelo o eksperimento...

e ngayon naman... eto naman yung kaibigan ko.... sinasabing, "idadamay ko ang mga magulang mo dito.... yan ay kung papayag sila...." ilang segundo "di, nagbibiro lang " ako naman... "basta hindi ako malapit sa kanila ng sinasabi mo yan, ayos lang..." sa sarili: 'ganun? HAH! alam naman natin kung ano ang gusto mo...' mhmm, gan'to na po kasama 'to... walang hiya...

gustong-gusto ko talagang ipaalam sakanya yung tungkol sa usapan namin ng kaibigan ko... kaso... 'di nya pa DAW alam yung tungkol sa tambalan na nagaganap... hay, ewan... magandang tawanan siguro 'to... 'di bale... balang araw... kaya... issave ko yun! HAH!

Binasa na ng isa ko pang kaibigan... na pinapares din ako sa parehong lalaki... yung usapan namin... masaya na kong napatawa ko sya... lalo na't nalulungkot sya... ako naman ang napahamak... [napahamak ka nga ba?]

hay ewan, mas ginugulo ko lang ang utak ko kahit na alam ko na ang sagot... napalapit na 'ko sa pinagtatambal sa'kin ng "karamihan"... at kahit na sa tingin kong magkakasundo kaming kababayan ko... ewan... matagal na... wala pa rin... ni ngiti, wala... kaya... hehehe... susundan ko na lang yun... para bang---ang sama naman ng tunog---ngunit, parang laruan... wala lang... kung di mo makausap, e di sundan! pfft! XP simpleng solusyon sa simpleng problema...

~*~

ayun! siguro naman nalagay ko na'ng lahat... nga pala, yung kababayan ko... si... hmm... [hehehe, eto nanaman ako... mwahahaha!] Tapio [waaaaaaaaaaaaaaaaaahahahahahahaha! jusko! wag mo sana akong patayin-----muna! XP] ayan... si Tapio... wahahahaha!!!XDDD alam nyo naman po kung sino si dupang.... at yung katsat ko, si Den-Den... yun namang nagbasa... si... [eto nanaman...] Anita! parang kapatid/anak ko na 'to... ewan... basta alam ko, halos pareho ang buhay namin... HALOS...

nga pala, kaarawan ng kapatid ko ngayon ^.^ weeeeeeee!!!

Dear LORD,

      At 6:39am, I celebrated my 16th year of existence. That’s 192 months of not sleeping, 832 weeks of procrastination, 5, 844 days of living an ironic life, 140, 256 hours of threats, 8, 415, 360 minutes of insanity, and 504, 921, 600 seconds of living in Your creation.

      I would like to thank You for everything that I have received: from my strict parents to my chaotic sisters, from my lost childhood pals to my conspiring friends, from my physical pain to my emotional distress, from my wild imagination to my insanity. Thank You for making my path cross my confidante’s on the other side of the world, my close friend’s whom I haven’t met physically, my scheming buddies’, my paid allies’, my prodigy’s, and, of course, my alleged lover’s paths.

      I am not going to wish for any material things on this day. All I ask for is some wisdom to get me through the troubles I always get myself into. I would also like to strengthen and keep all the friendships I’ve made, past and present. Most importantly, I hope to make my faith stronger.

      Once again, I thank You, oh LORD, for everything in my life. Everything...

Sheila Mae

Salamat nga po pala at nakausap ko na rin si dupang... at sya pa ang nagumpisa... kumpleto na ang araw ko ^.^ salamat din sa mga bati at mga binigay sa'kin ng mga kaibigan ko...

I'm at the point in my life where I don't care about my 135 classes anymore. Well, I still do, pero... eh, walang hiya naman kasi eh! parang wala silng pake sa personal na buhay ng mga tao. Mabuti pa yung guro ko sa pangalawang klase: tinuturuan nya kami, mabilis syang magturo, alam namin yung tinuro nya sa isang session, AT sinasabihan nya kami kung kelan ang test. Alam nya rin na may mga buhay kami't nakakalimutan ang ilang bagay, kaya binibigyan nya kami ng isa pang pagkakataon.

Kainis naman kasi eh. Parang ayaw ko ng pumasok dahil alam kong maiinis lang ako sa mga tao sa araw na mga yun. Yung unang klase, medyo ayos lang. Yung pangatlo, ang bagal ng takbo ng pagaral namin. Tas ang dami pang kung ano na dapat gawin. Yung panlima naman, ala nya na na may sira yung mga kompyuter at ano? Sabi pa na pag wala yung ginawa namin bukas, wala din kaming grado.

Linsyak!

WALA! parang ayaw ko na! kawalang hiyaan na 'to eh. kainiiiiis!!!

at ang mas masarap pa nyan, hindi ko makausap yung taong nakakapagpkalma sakin... pfft! mamamatay ata ako sa stress! naman oh! kainis!!! hindi ko na alam kung anong dapat kong gawin! gusto ko lang makausap yung taong yun... yun lang... at siguro babalik sa dati ang buhay ko...

kasi naman eh, hindi ako makaiyak... gustong-guso kong umiyak ng Bagong Taon pa... ngunit sadyang hindi nahuhulog ang aking mga luha... hindi ko alam kung bakit...

aya kong bumagsak dahil lang sa naiinis ako... gusto kong pumasa, mataas ang grado... ngunit kung hini ko malabas ang sama ng loob ko, wala din...

kasi naman eh! ba't oh ba hinayaan na mahulog ang loob ko sa isang lalaking parang ayaw naman sakin? ayos na sana ang relasyon namin... ANONG NANGYARI?!